แรงบันดาลใจ

แรงบันดาลใจที่ถูกเขียนโดยคนที่ประสบความสำเร็จก็ดูเหนือจริง ตัดขาดจากตัวเราในแบบที่ "เออ ก็มึงก็พูดได้สิ"
แรงบันดาลใจที่ถูกเขียนโดยคนที่ล้มเหลว ก็ดูพกลมแบบ "เหอะ ทำเป็นพูดนะมึง"

แบบนั้น แรงบันดาลใจที่ดีที่สุดก็น่าจะถูกเราเขียนขึ้นมาเอง รึเปล่า ?

ไม่สิ สำหรับเราคนที่ให้แรงบันดาลใจได้ดีที่สุดคือคนนอบน้อม
ในตัวตนที่ความสำเร็จและความล้มเหลว ผสมปรุงคลุกเคล้าจนไร้ความหมาย
แม้ว่าเขาจะดิ้นรนเต็มที่ เพียรและพยายามอย่างหนัก แต่เขาจะยืนอยู่บนความสำเร็จของเขาอย่างอ่อนโยน
เขากวาดสายตามองรอบตัว เข้าใจถึงสถานะและความกระจ้อยร่อยของตัวเอง ภูมิใจในความเล็ก ความลึก ในจุดยืนของตัวเอง
เขาจะยังคงมองขึ้นไปข้างบนท้องฟ้า, ที่ว่างที่กว้างใหญ่ไพศาล และยิ้ม