parallax 1 : architecture as time machine

สสารของตัวเราต้องการที่อยู่ แต่ขนาดของที่อยู่ที่ใหญ่พอเพียงจะเก็บร่างนั้น ไม่พอที่จะมีชีวิต

ชีวิตต้องการที่ว่าง
เราสรรสร้างพื้น ผนัง หลังคา เพื่อกำหนดที่ว่างสำหรับชีวิตนั้น

ที่ว่างตั้งอยู่ที่เดิม
แต่เวลาไหลเคลื่อนผ่านไป

ในแง่หนึ่งตัวสถาปัตยกรรมนั้นก็เหมือนยานพาหนะ
ยานเวลา ที่จะพาชีวิตจากช่วงเวลาหนึ่ง ไปสู่ช่วงเวลาหนึ่ง

หากที่ว่างไร้ตัวตนจริงๆ อัตราเร็วของที่ว่างก็คงเป็น 1:1
แต่ที่ว่างที่ดี ที่เหมาะ ที่มีความหมาย ที่สร้างแรงบันดาลใจ ที่ชวนฝัน ที่ชวนฉุกคิด
ที่ชวนให้หยุดและมองตัวเอง ที่ชวนให้กระโดดขึ้นมาร้องเพลง ที่ทำให้รู้สึกอย่างจะเดินหนี

อัตราเร็วของเวลาในที่ว่างเหล่านั้นไม่เท่ากัน
ที่ว่างของชีวิตเชื่องช้า ที่ว่างของชีวิตเร่งรีบ
ชีวิตของที่ว่างเร่งรีบ ชีวิตของที่ว่างเชื่องช้า

 

ราคา ของพื้นผนังหลังคา วัสดุ โครงสร้าง
คุณค่า คือช่วงเวลาที่ชีวิตที่ดำเนินอยู่ในนั้น