ตื่นขึ้น - ดวงไฟที่ว่างหลังคาโค้ง

. .
.

บางอย่าง เติมเต็ม
ใจฉัน ด้วยว่างเปล่า
บางคน กล่าวกับฉันอย่าร้องไห้

ตอนนี้ ฉันแก่ขึ้น
ใจฉัน เย็นชาขึ้น
ฉันรู้ พวกนั้นมันคำโกหก

.
.
.

เด็กเอย ตื่นขึ้น
ยกเอาความผิด พลาดขึ้น
ก่อนที่พวกเขา จะเปลี่ยนฤดูร้อนให้เป็นเพียงฝุ่น

เด็กเอย อย่าโตขึ้น
ตัวเราใหญ่ขึ้น แต่หัวใจเราจะถูกฉีกเป็นชิ้น
เราก็แค่พระเจ้าตัวน้อยนับล้าน สร้างพายุฝน และแปลงทุกสิ่งให้กลายเป็นเพียงธุลีสนิม
ฉันว่าเราแค่ต้องปรับตัว

.
.
.

ด้วยสายฟ้าฟาดของฉันกำลังเปล่งแสง
ฉันเห็นว่าฉันกำลังไปไหน
เมื่อมัจจุราชเอื้อมมาสัมผัสมือฉัน

.   .     .
. .         .
.       .        .
.         .         .                   .

ด้วยสายฟ้าฟาดของฉันกำลังเปล่งแสง
ฉันเห็นว่าฉันกำลังไปไหน

ด้วยสายฟ้าฟาดของฉันกำลังเปล่งแสง
ฉันเห็นว่าฉันกำลังไปไหน

 

 

.

เอ้า ระวังอย่าโดนจับเข้าล่ะ!