วิถีสุขสันต์

' ดวงอาทิตย์ โผล่ขึ้นมา,
ไร้ซึ่งข้อสรุปใดใดดอกไม้ยังคงนอนนิ่งในเตียงนุ่ม
เมืองค่อยค่อยฮัมเสียงแผ่วดั่งสุสาน
ผมตาสว่าง,

เช้าแล้ว'

 

 

เขาเขียนถึงวันเวลาที่ผ่านไป
และดูเหมือนจะหมกมุ่นกับมัน

เขาพูดถึงองค์ประกอบที่ทำให้ชีวิตตั้งอยู่เหนือความทุกข์ ยา หญิง ครอบครัว
เขาพูดถึงจำนวนผู้เสียชีวิตในหน้าหนังสือพิมพ์ และชายที่พบว่าท่อระบายน้ำ
บางทีก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการนอน

เขายังคงเผชิญหน้ากับนาฬิกา เข็มวินาทีตวัดกวนส้น
ราวกับจะแลบลิ้นล้อเลียน เขาดื่ม เขาหายใจ เขาเขียน เขาร้อง จิตใจวิ่งไป แข่งกับความปรารถนา
แต่สุดท้ายก็ตามไม่ทันสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ดี

เขาเลยได้แต่หวังว่า มันคงไม่ฟังดูต่อต้านสังคมเกินไป
ถ้าจะขอพูดให้ลองคิดดูถึงสิ่งที่ประวัติศาสตร์ได้มอบให้กับมนุษย์สมัยใหม่
โทรศัพท์คุยกับคนแปลกหน้า ปืนกล และ เลนส์กล้อง!

เพราะงั้น ถ้าหากคุณได้รับคำชวนให้เข้าร่วมสงคราม
ที่ไม่ได้ต่อสู้เพื่อความเชื่อห่าอะไรเลย
อย่างน้อย ก็น่าจะร่วมกับฝ่ายที่มันจะชนะล่ะวะ!

ไม่มีใครแน่ใจเท่าไร ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
แต่เราจะทำให้พวกนั้นแน่ใจได้เลยว่าเรื่องแม่งจะจบลงยังไง
ว่ะ ฮ่า ฮ่า หึหึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

 

เอ่อ จริงจริงแล้ว ผมน่าจะได้เป็นนักร้องดัง
ถ้าผมมีเสียงเหมือนคนอื่นเขาอ่ะนะ
แต่เสียงของความผิดพลาดแม่งสดกว่าเสมอ
เพราะงั้นช่างแม่งประลัย ละเลง!

 

 

 

' ดวงอาทิตย์ โผล่ขึ้นมา,
ไร้ซึ่งข้อสรุปใดใด
ดอกไม้ยังคงนอนนิ่งในเตียงนุ่ม
เมืองค่อยค่อยฮัมเสียงแผ่วดั่งสุสาน
ผมตาสว่าง,

เช้าแล้ว'