t i m e ' s u p

ตื่นขึ้นมาบนพื้นดินอ่อนนุ่มผืนเดิมกับที่ล้มตัวลงเมื่อคืน
เสียดายกับภาพความฝันเหมือนจริง ที่กำลังค่อยค่อยเลือนลงในความทรงจำ
แดดเฉียงทแยงตา แสงอรุณวิ่งมารับถึงนอกหน้าต่างแล้ว
ไม่เคยเลยจะตื่นขึ้นมารับแสงก่อน 
 
ภาพความทรงจำและเสียงเพลงยังคงอ่อนหวาน
การลืมตาดูจะยากยิ่งจะกระทำ
 
อยากให้เวลานั้นยังคงยาวยืดถึงปัจจุบัน
 
 
 
well it's not
 
because she's gone, gone, gone, gone, gone.
 
 
 
 
 
หวาดกลัวเวลาที่จะไหลผ่านมาจะผ่านไป
 
แล้วจะทำอะไรได้สักเท่าไร
เวลาก็แค่ทำหน้าที่ของมัน
 
 
 
 
 
แล้วใยฉันต้องหวาดกลัว
 
มันอาจจะเศร้า
แต่ก็คงต้องอยู่ต่อไป
 
 
now i'm standing facing west, tracing my finger round her silhouette
i haven't getting used to yet
 
'cos she's the brightest thing i've got
 
 
 
 
 
 
when i'm covered in the rain
 
 
ใช่, ถึงจะยังไม่ค่อยคุ้นก็เถอะ