straight

ช่วงนี้เป็นช่วงที่ผมกำลังง่วนอยู่กับการทำโปรเจค
จริงอยู่คนใกล้ตัวอาจแย้งว่า มึงเนี่ยนะง่วน ทำมั่งเห๊อะ
แต่ถึงจะอย่างนั้นก็พูดได้ว่าในช่วงเวลานี้สาระของชีวิตผมครึ่งนึงก็คือการทำโปรเจคสถ.อันนี้
 
คนที่ตามอ่านสเปซผมมาเรื่อยๆอาจจะด้วยเหตุผลว่าไม่มีอะไรทำหรือเป็นนิสัยว่าต้องไปอ่านสเปซชาวบ้านเรื่อยๆก็เถอะ
คงจะพอรู้นิสัยในการเขียนของผมบ้างไม่มากก็น้อย
แต่ที่แน่ๆก็น่าจะพอรู้ว่างานของผมมันอ้อมค้อมอ้อมโลกขนาดไหน
หรือไม่งั้นก็จะบอกเล่าเรื่องเลียบเคียงไม่เคยปล่อยความที่ดูจะเป็นสาระของความรู้สึกออกมาเสียที
ถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่ก็เชื่อว่า หากคุณเคยรู้สึกเช่นเดียวกัน ความเข้าใจคงไม่ผิดพลาดไปจากสาระนั้นนัก
 
อาจารย์บอกผมว่าผมชอบพูดนอกประเด็น
ใช่แล้วถ้าจะพูดว่าประเด็นนั้นคือสาระที่ควรจะสื่อ
แต่ว่าประเด็นของผมไม่ใช่สาระนั้น เพราะหลายๆครั้ง ตัวสาระนั้นเองที่สื่ออะไรน้อยที่สุด
ถ้าเราเล่าว่า วันนี้ เราต้องเสียใจ เพราะย้อนคิดไปถึงเรื่องวันเก่าๆ ขณะที่นั่งรถเมล์จ้องหน้าคนไม่รู้จัก
อาจสื่อสาระ แต่ไม่สื่อความหมายเท่าว่า ในความรู้สึกนั้นมีอะไรหมุนเวียนอยู่บ้าง
 
เท่านั้นก็เป็นเหตุผลมากพอที่ผมจะไม่เคยเขียนสเปซให้มันตรงไปตรงมาอย่างที่ควรมากนัก
ดังนั้นเพื่อเป็นการไถ่โทษที่พาพวกคุณอ้อมค้อมอ้อมโลกไปกับตัวหนังสือพวกนี้เพียงเพี่อรับความรู้สึกที่ผมอยากจะถ่ายทอด
วันนี้จะลองเขียนอะไรที่ตรงที่สุดเท่าที่จะทำได้
 
 
 
 
 
ในเรื่องของหัวใจ
ถ้าพูดว่าเรื่องหัวใจ คนส่วนมากก็คงคิดถึงเรื่องความรัก
ผมไม่ใช่คนโชคดีที่มีเรื่องราวให้หยิบยกพูดถึงในประเด็นนี้
แต่ถึงจะอย่างนั้นก็ใช่ว่าจะแสนเศร้าระทมอะไรอย่างนั้นเหมือนกัน
มันเรียบง่าย และซับซ้อน
 
ความรักคือการส่งต่อ ถ้าคุณจะเข้าใจ
หรือถ้าจะพูดให้ชัดเจนและซับซ้อนกว่านั้น มันคือสมดุลเคมีที่เกิดปฏิกริยาซ้ำซากตลอดกาล
ความรักระหว่างคนสองคน นั่นคงเป็นเรื่องที่มักจะถูกกล่าวในหัวข้อ เรื่องของหัวใจ
แต่สมดุลอาจไม่จำเป็นต้องมีแค่สอง
เคมีสามารถถูกผลิตในรูปแบบของสิ่งต่างๆที่ส่งต่อไปในโลก
ต่างคนต่างวิธีต่างความหมายที่ส่งต่อ ลอยล่องอยู่ในทุกส่วนทุกอณูทุกที่ทุกลมหายใจทุกสายตาที่ทอดออกไป
แค่ว่าคุณจะรับรู้ได้หรือไม่
และเมื่อเราส่งออกไป
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งที่จะได้รับคำตอบกลับมา
เคมีก็สมดุลได้
 
A Message homed
 
 
 
 
 
และแน่นอน
 
ความรัก ส ว ย ง า ม
mysongislove