rettel evol

"วาตานาเบะ ฮิโรโกะซัง
ฉันเขินมากเลยที่ต้องเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงคุณ"
 
 
ว้าว ฤดูหนาวเองก็ยาวนาน
 
จดหมายเหมือนจะเดินทางย้อนเวลาไปในความทรงจำของคนที่ยังอยู่
 
เรื่องราวชีวิตที่ยังคงดำเนินต่อไป ขนานไปกับชีวิตครั้งหนึ่ง ช่วงหนึ่ง

บางครั้งเราก็ต้องเดินทางไกลเพียงเพื่อพบสิ่งที่อยู่กับเราเสมอมา

 
เพราะหลายครั้งเราก็มัวแต่แหงนหน้ามองฟ้า ไม่รู้ค่าของสิ่งที่เก็บกอดอยู่
 
 
น้ำตาอาจหมายถึงทั้งความเศร้าโศกสุดระทมหรือสุดแสนสุขสันต์
 
แต่ถึงอย่างไรความรักก็สวยงาม
 
เหมือนแสงดวงดาวที่ส่องสว่างเสมอ
 
 
เพียงคุณหยุด ฟัง
 
สดับลมขับขาน